Dolores Huerta nie tylko organizowała pracowników. Zmieniła dla nich ramy prawne. Urodzony w 1930 r. przywódca związku zawodowego stał się siłą napędową ruchu migrujących rolników. Jej twórczość nie była abstrakcją. Był ciężki, prosty i bardzo skuteczny.
W 1962 roku wraz z Cesarem Chavezem założyła Krajowe Stowarzyszenie Pracowników Rolnych. Organizacja ta później przekształciła się w United Farm Workers (UFW). Związek nie mówił tylko o prawach. Zapewniał ich przestrzeganie.
Uderzenia, które wymusiły zmianę
Koniec lat sześćdziesiątych i początek siedemdziesiątych XX wieku upłynął pod znakiem strajków. Głównym elementem był bojkot winogron. Konsumenci w całym kraju przestali kupować winogrona. Producenci od razu poczuli presję. Warunki pracy migrujących rolników poprawiły się, bo było to konieczne.
Huerta koordynował te wysiłki. Przewodziła ogólnokrajowemu bojkotowi sałaty i winogron. Jej celem jest także wino Gallo. Strategia była prosta. Uderz w portfel. Powstały klimat narodowy był napięty, ale produktywny.
Ustawa o stosunkach pracy w rolnictwie z 1975 r
Bojkoty stworzyły impet niezbędny do przyjęcia przepisów. W 1975 roku w Kalifornii uchwalono ustawę o stosunkach pracy w rolnictwie. Była to pierwsza ustawa uznająca prawo pracowników rolnych do rokowań zbiorowych.
Koordynacja przez Huertę bojkotów z lat 70. pomogła stworzyć klimat, który doprowadził do uchwalenia tej ustawy. Gdyby nie presja bojkotów, ustawa ta mogłaby nie zostać wówczas przyjęta.
Dlaczego jest to dziś ważne?
Działania UFW stanowią precedens. Migrującym pracownikom rolnym nadano status prawny. Mogli negocjować. Mogliby się zorganizować.
Ta historia często pozostaje niezauważona. Ludzie pamiętają Chaveza. W pamięci publicznej rola Huerty czasami schodzi na dalszy plan. Jednak jej umiejętności logistyczne utrzymały ruch przy życiu. Zarządzała złożoną siecią bojkotów. Zapewniło to dotarcie komunikatu do konsumentów.
Ustawa o stosunkach pracy w rolnictwie pozostaje aktualna. Chroni bezbronnych pracowników. Oferuje mechanizm rokowań zbiorowych.
Dziedzictwo Huerty jest zapisane w tym ustawodawstwie. Jest w lepszych warunkach. Polega ona na uznaniu praw pracowniczych pracowników rolnych.
Walka nie zakończyła się w 1975 roku. Mechanizmy, które pomogła stworzyć, działają do dziś. Klimat, który pomogła stworzyć, trwa nadal.
Ile historii tak naprawdę się uczymy? Znamy nazwiska. Znamy daty. Być może nie znamy konkretnej taktyki. Bojkot był brutalny. Zażądali koordynacji ponad granicami stanu. Domagali się społecznego współczucia.
Huerta to zapewnił. Uczyniła niewidzialne widzialnym. Prawo jest rezultatem tego pojawienia się.
