Większość krajów rozwiniętych robi to od czasów II wojny światowej. Cel jest prosty. Realne obszary, w których recesja gospodarcza i bezrobocie trwają zbyt długo. Rząd nie tylko czeka, aż rynek się poprawi. To przeszkadza.
Strategie są różne. W niektórych przypadkach pracownicy przechodzą przekwalifikowanie i pomagają w przeprowadzce do pracy w miastach. Inne dzielnice walczą o utrzymanie ludzi na miejscu. Takie podejście sprawdza się, gdy miejscowi są silnie związani z danym krajem lub gdy miasto docelowe jest już zbyt zatłoczone. Jednak najczęstszą metodą jest bezpośrednia interwencja w biznes.
Zachęty finansowe mające na celu przyciągnięcie prywatnych firm
Standardowe scenariusze obejmują pieniądze. Rząd zapewnia pożyczki, dotacje i ulgi podatkowe firmom rozwijającym się na obszarach dotkniętych kryzysem. Pożyczki te można również zagwarantować w celu zmniejszenia ryzyka dla banków.
Francja zwiększa dotacje. Powiązali wsparcie z dwoma konkretnymi wskaźnikami: ilością inwestycji przedsiębiorstw i liczbą utworzonych nowych miejsc pracy. Przewidziano także dotację do oprocentowania i bezpłatną ziemię. To są realne środki.
Japonia oferuje inne podejście. Udostępnia grunty publiczne do prywatnego użytku przemysłowego. Zmniejsza to początkowe koszty kapitału dla deweloperów.
Niemcy, Holandia, USA, Wielka Brytania i Japonia uczyniły finansowanie i dotacje do oprocentowania centralną częścią swoich planów rozwoju regionalnego. System ten działa także ponad granicami. Im niższy koszt kapitału, tym większe możliwości transferu.
Centralna lokalizacja
Pieniądze to nie jedyny sposób. Niektóre rządy kontrolują, gdzie budowane są fabryki. Wielka Brytania, Szwecja i Francja sprawują scentralizowany nadzór nad budową obiektów przemysłowych.
W Wielkiej Brytanii nie można nigdzie zbudować nowej dużej fabryki. Rada Handlu musi zatwierdzić witrynę. To jest funkcja bramkarza.
Francja korzysta z Funduszu Ekonomiczno-Społecznego w celu egzekwowania przepisów. Jeżeli działanie nie zostanie zatwierdzone, może zostać odmówiona decyzja o pozwoleniu na budowę. Sankcje negatywne skutecznie kontrolują proces wydawania licencji.
Szwecja stosuje podejście oparte na rynku pracy. Za zatwierdzanie pożyczek odpowiedzialna jest Komisja Rynku Pracy. Jeśli na danym obszarze jest już zbyt wielu pracowników, pożyczki dla nowych firm na tym obszarze zostaną odrzucone. Przekierowują inwestycje z obszarów, gdzie siła robocza jest obfita, tam, gdzie jest ona potrzebna.
Szerszy system wsparcia
Zachęty podatkowe są również kluczowym narzędziem. Francja i Japonia przekazują znaczne kwoty przedsiębiorstwom inwestującym na obszarach wiejskich i biednych.
Rada Handlu Wielkiej Brytanii wspiera rozwój regionalnych struktur organizacyjnych niezbędnych do ekspansji. Nie chodzi tylko o budowę fabryk. Chodzi o stworzenie wokół nich ekosystemu.
Niektóre plany w USA obejmują podobną pomoc. Niedrogie mieszkania to także standard. Nie przyciągniesz pracowników, jeśli nie będzie ich stać na mieszkanie w pobliżu nowego miejsca pracy.
Plany te są powszechne. Nie mają one charakteru teoretycznego. Są to praktyczne narzędzia wykorzystywane przez największe gospodarki w celu powstrzymania regionalnych recesji. Dokładna kombinacja dotacji, regulacji i zachęt podatkowych różni się w zależności od kraju. Ale podstawowa logika pozostaje taka sama.
