Hoewel een recente uitspraak van het Hooggerechtshof de weg heeft vrijgemaakt voor miljarden dollars aan tariefrestituties, gaapt er een aanzienlijke kloof tussen de overheid die geld teruggeeft aan bedrijven en dat geld dat in de zakken van de gewone consument terechtkomt. Ondanks het feit dat veel consumenten de dupe werden van deze kosten door hogere prijzen, lijkt de verwachte ‘meevaller voor de consument’ te verdwijnen.
De juridische verschuiving en het restitutiemandaat
Eerder dit jaar schrapte het Amerikaanse Hooggerechtshof verschillende onderdelen van het tariefbeleid van president Donald Trump. Deze juridische omkering veroorzaakte een enorm administratief proces: de regering heeft nu het mandaat om miljarden dollars terug te betalen aan de bedrijven die oorspronkelijk de betwiste tarieven op geïmporteerde goederen betaalden.
Voor veel Amerikanen wekte dit nieuws aanvankelijk hoop. Omdat bedrijven vaak de detailhandelsprijzen verhogen om de kosten van tarieven te compenseren, fungeerden veel consumenten feitelijk als de “verborgen betalers” van deze heffingen. De logische verwachting was dat zodra de tarieven ongeldig zouden worden verklaard, deze extra kosten aan het publiek zouden worden teruggegeven.
De bedrijfshouding: de winst behouden
Uit recente gegevens blijkt dat het onwaarschijnlijk is dat deze verwachting zal worden waargemaakt. Volgens een recente kwartaalenquête van de CFO Council, uitgevoerd door CNBC, is het sentiment onder de financiële leiders van bedrijven duidelijk: de terugbetalingen worden gezien als bedrijfsactiva, niet als consumentenkredieten.
Uit het onderzoek, waarbij 25 Chief Financial Officers (CFO’s) van grote bedrijven werden ondervraagd, kwam een duidelijke trend naar voren met betrekking tot de manier waarop met deze meevallers zal worden omgegaan:
- Geen intentie om besparingen door te geven: Van de 25 ondervraagde CFO’s hebben zes expliciet verklaard dat hun bedrijven niet van plan zijn een deel van de restituties met klanten te delen.
- Onzekerheid en neutraliteit: Zeven CFO’s bleven onbeslist, terwijl twaalf antwoordden dat het concept van het doorberekenen van restituties “niet van toepassing” was.
- De toepassingstrend: Minstens 12 van de 25 CFO’s bevestigden dat hun bedrijven van plan zijn deze terugbetalingen onmiddellijk aan te vragen.
Het komt erop neer: Hoewel het onderzoek geen definitieve telling van elk bedrijf in de VS is, biedt het een krachtige momentopname van de bedrijfsmentaliteit. De heersende strategie onder financiële functionarissen is om deze restituties vast te houden om de bedrijfsbalansen te versterken in plaats van de prijzen voor het winkelend publiek te verlagen.
De verdwijnende belastingkorting
De financiële vooruitzichten voor de gemiddelde belastingbetaler worden verder gecompliceerd door een secundair probleem. Er waren discussies geweest over voorgestelde tariefgefinancierde kortingen voor belastingbetalende burgers. Terwijl de regering zich echter voorbereidt om miljarden uit te delen aan bedrijven om aan de uitspraak van het Hooggerechtshof te voldoen, wordt de inkomstenbron die oorspronkelijk voor deze burgerkortingen bedoeld was, snel kleiner.
Dit creëert een “dubbele klap” voor de consument: zij betaalden hogere prijzen vanwege de oorspronkelijke tarieven, en nu, nu de tarieven worden teruggedraaid, worden de resulterende gelden geabsorbeerd door bedrijven in plaats van te worden teruggegeven aan het publiek of gebruikt voor belastingvermindering.
Conclusie
Het terugdraaien van de tarieven uit het Trump-tijdperk zal resulteren in een massale overdracht van rijkdom terug naar het bedrijfsleven, maar er zijn weinig aanwijzingen dat dit zich zal vertalen in lagere prijzen of rechtstreekse betalingen voor consumenten. In plaats daarvan wordt verwacht dat de restituties in de kas blijven van de bedrijven die ze oorspronkelijk hebben betaald.
