Je kijkt naar het etiket. Kaliumsorbaat. Citroenzuur. Vitamine C. Het klinkt schoon genoeg, nietwaar? Misschien zelfs gezond.
Maar die letters en cijfers? Ze zijn er niet voor uw welzijnsroutine. Het zijn industriële schilden tegen bederf. En op dit moment zouden we ons een weg kunnen banen naar een cardiovasculaire doodlopende weg.
“Experimentele studies suggereren dat sommige conserveermiddeladditieven de cardiovasculaire gezondheid kunnen schaden, maar menselijk bewijsmateriaal is schaars”, merkt Anaïs Hasenböhler op.
Dat is de leemte die dit onderzoek wilde opvullen.
De cijfers liegen niet (zelfs als we dat niet willen)
Een team van de Sorbonne Paris Nord Universiteit heeft zich verdiept in de NutriNet-Santé-gegevens. We hebben het over 112.399 deelnemers. Zeveneneenhalf jaar voedingsonderzoek. Enorm.
Bijna iedereen in die groep (99,5 procent) at gedurende de eerste twee jaar conserveermiddelen. Niemand komt hier van de wijs.
De onderzoekers verdeelden de additieven in twee emmers:
1. Niet-antioxidanten (sorbaten, nitrieten, sulfieten). Denk aan schimmelstoppers.
2. Antioxidanten (ascorbinezuur, citroenzuur). Denk aan kleurenredders.
Hier is de clou.
Mensen die de grootste hoeveelheden niet-antioxidante conserveermiddelen opslokten, liepen een 29 procent hoger risico op hoge bloeddruk in vergelijking met degenen die de minste aten. Voeg nog eens 16 procent toe aan uw kans op hart- en vaatziekten. Hartaanval, beroerte, angina pectoris – het werkt.
Wachten. Antioxidanten zouden de goede jongens zijn. Rechts?
Fout. Degenen die de meeste antioxidante conserveringsmiddelen consumeerden, zagen een 22 procent stijging in het risico op hypertensie.
Acht specifieke conserveermiddelen sprongen van de pagina toen hypertensie werd geactiveerd. Kaliumsorbaat (E201). Natriumnitriet (E25). Zelfs citroenzuur (E33). En ascorbinezuur? Ook gekoppeld aan bredere cardiovasculaire problemen.
Tijdens het onderzoek ontwikkelden 5.544 mensen hoge bloeddruk. 2.450 getroffen ernstige cardiovasculaire gebeurtenissen.
De keten is zichtbaar: conserveermiddelen verhogen waarschijnlijk de bloeddruk. Hoge bloeddruk breekt het hart. Het is niet alleen een correlatie die toeval schreeuwt; 16 procent van dat risico wordt rechtstreeks veroorzaakt door hypertensie.
Regelgeving heeft een wake-up call nodig
Zeker. Het is een observationeel onderzoek. Geen smoking gun die causaliteit bewijst.
Het publiek bestond voor 79% uit vrouwen. Hoogopgeleid. Niet bepaald een spiegel van de gehele wereldbevolking. De gegevens zijn niet perfect.
Maar de modellen hielden rekening met ruis. Gevoeligheidsanalyses hielden stand.
“Autoriteiten als de EFSA en de FDA moeten de risico’s versus de voordelen opnieuw beoordelen voor een betere consumentenbescherming.”
Mathilde Touvier nam geen blad voor de mond.
Als de wetenschap zegt dat deze ‘veilige’ ingrediënten ons lichaam de komende tien jaar schade toebrengen, wie let er dan op de poortwachters? Additieven stapelen zich op. Wij lunchen. Daarna diner. Er bestaat geen cumulatieve limiet. Gewoon individuele veilige doses, eindeloos gestapeld op een bord.
Wij blijven voorstander van ultraverwerkt gemak. Ondertussen betalen onze slagaders de prijs.
Is het tijd om opnieuw na te denken over wat ‘veilig’ betekent als de langetermijnrekening in de vorm van een beroerte komt?
Waarschijnlijk.
Maar we blijven toch etiketten lezen. Misschien hopen op een wonderingrediënt in plaats van gewoon… helemaal geen bewerkt voedsel te eten.
