Johnnetta Cole had niet alleen een baan. Ze heeft ze opnieuw vormgegeven.

Als antropoloog en docent leest haar carrière als een masterclass in institutioneel leiderschap. Je komt niet per ongeluk bovenaan die ladders. Je komt daar door door complexe politieke landschappen te navigeren, vaak terwijl je de enige persoon in de kamer bent die op jou lijkt.

Haar opkomst begon vroeg. In 1964 gaf ze les aan de Universiteit van Californië, Los Angeles. Tien jaar later leidde ze het Black Studies-programma aan de Washington State University in Pullman. Toen kwam de Universiteit van Massachusetts in Amherst, waar ze van 1970 tot 1983 les gaf.

Maar de grote doorbraak? 1987.

Toen werd ze de eerste Afro-Amerikaanse vrouwelijke president van Spelman College. Het was niet zomaar een titel. Het was een verschuiving in het culturele gewicht van een historisch zwarte vrouwenuniversiteit. Ze bleef tot 1997.

Pensioen? Niet echt.

Na Spelman verhuisde ze naar Emory University. Daar was ze tot 2001 Presidential Distinguished Professor of Anthropology, Women’s Studies, and African American Studies. De titel is lang, maar het werk was specifiek: het overbruggen van academische disciplines en tegelijkertijd een voet tussen de deur van leiderschap houden.

Van 2002 tot 2007 keerde ze terug naar het presidentschap, dit keer bij Bennett College for Women.

Toen kwam het kroonjuweel van haar carrière in de publieke sector.

Van 2009 tot 2017 leidde Cole het National Museum of African Art van het Smithsonian Institution. Dit gaat niet alleen over het beheren van objecten. Het gaat erom te definiëren hoe het Afrikaanse erfgoed aan de wereld wordt gepresenteerd. Ze bracht daar acht jaar door en gaf vorm aan het verhaal voordat ze een stap opzij zette.

Wat valt op als je naar de boog kijkt?

Samenhang.

Ze sprong niet tussen niet-gerelateerde velden. Ze bleef zich bezighouden met onderwijs, antropologie en cultureel behoud, maar ze bleef stijgen op de ladder van invloed. UCLA. De staat Washington. UMass. Spelman. Emory. Bennett. Het Smithsonian.

Elke stop voegde een laag van autoriteit toe.

Als je loopbaantrajecten in de academische wereld of in leiderschap in non-profitorganisaties bestudeert, biedt Cole’s pad een concrete blauwdruk. Het gaat niet om het vinden van één perfecte rol. Het gaat erom elke positie te benutten om de geloofwaardigheid voor de volgende op te bouwen.

Ze vroeg niet om toestemming. Ze ging gewoon door.