Om te begrijpen hoe je een beschermde markt kunt betreden, moet je vaak naar precedenten kijken. Air Canada had 22 jaar lang een monopoliepositie voordat de regels veranderden.
Van Crown Corporation tot concurrent
Air Canada begon in 1937. Het Canadese parlement noemde het Trans-Canada Air Lines. Het begon klein. Eén traject. Vancouver naar Seattle.
Het bedrijf opereerde onder strikte controle van de overheid. 22 jaar lang kon geen enkele andere luchtvaartmaatschappij binnenlandse routes binnen Canada vliegen. Dit beschermde zijn inkomsten. Het beperkte ook de keuze voor de consument.
Toen ging de markt open.
In 1959 eindigde het monopolie. Er kwamen nieuwe deelnemers. In de jaren zestig en zeventig zijn de regelgevende belemmeringen aanzienlijk afgenomen. Concurrenten lanceerden diensten op zowel binnenlandse als internationale routes. Air Canada verloor zijn exclusieve positie.
Waarom Air Canada aandelen aan werknemers verkocht
Concurreren veranderde de wiskunde. Air Canada had kapitaal nodig. Het moest zijn vloot upgraden. Er was flexibiliteit nodig in een competitief landschap.
Dus verkocht.
In 1988 verkocht de overheid 45 procent van de aandelen van de luchtvaartmaatschappij. Wie heeft ze gekocht? Werknemers en het grote publiek. Dit was een gedeeltelijke privatisering. Het bracht vers kapitaal binnen en behield tegelijkertijd een aandeel in de beroepsbevolking.
Het jaar daarop, 1989, werd de luchtvaartmaatschappij volledig particulier. Er bleef geen staatseigendom over.
Hoe Air Canada zijn routenetwerk uitbreidde
Toen de regelgevende handboeien eenmaal loskwamen, versnelde de groei. Aan het begin van de 21e eeuw bereikte de luchtvaartmaatschappij meer dan 90 gemeenschappen.
Waar vloog het?
- Canada en de Verenigde Staten
- Bermuda en het Caribisch gebied
- Het Verenigd Koninkrijk
- Continentaal Europa
- Azië
- Australië
- Zuid-Amerika
Het was niet alleen meer een binnenlandse speler.
In 1966 maakte Air Canada een gewaagde stap. Het werd de eerste Noord-Amerikaanse luchtvaartmaatschappij die Moskou bedient. Dat was een belangrijke geopolitieke en commerciële stap.
Welke overname maakte Air Canada tot een wereldleider
Schaal is van belang in de luchtvaart. In 2000 nam Air Canada Canadian Airlines International over.
Canadian Airlines was de op een na grootste luchtvaartmaatschappij in Canada. De fusie was enorm. Het consolideerde onmiddellijk een groot deel van de binnenlandse markt.
Na die deal werd Air Canada een van de grootste commerciële luchtvaartmaatschappijen ter wereld.
De verschuiving van monopolie naar concurrentie dwong een structurele verandering af. Privatisering leverde het kapitaal op dat nodig was om te overleven en uit te breiden.
Het hoofdkantoor van de luchtvaartmaatschappij blijft in Montreal. De naam veranderde op 1 januari 1965 van Trans-Canada Air Lines in Air Canada. Die rebranding ging vooraf aan de grote concurrentieverschuivingen die daarop volgden.
Leidt protectionisme altijd tot stagnatie? Niet altijd. Maar het vertraagt vaak innovatie. Air Canada moest zich aanpassen, aandelen verkopen en een manier kopen om op te schalen. Dat is een les voor elk bedrijf dat met een beschermde markt te maken heeft. De regels zullen veranderen. De vraag is of jij er klaar voor bent als zij dat doen.
